Mijn verhaal

Van kinds af aan was ik gefascineerd door alles wat klein en verfijnd was. Ik haalde klokjes uit elkaar, vulde mijn agenda met eindeloze tekeningetjes en tekende overal figuren en patronen. Er bleef zelden een stukje papier onbenut.

Na de mavo wist ik één ding zeker: ik wilde iets creatiefs gaan doen. Maar wat precies? Daarom volgde ik eerst een oriëntatiejaar, waarin ik onder andere stage liep bij een bloemist en een goudsmid. Uiteindelijk ontdekte ik dat ik een kunstopleiding wilde volgen waarin ik niet beperkt zou zijn tot één medium. Om daarvoor toegelaten te worden, koos ik eerst voor het Grafisch Lyceum.

Hoewel ik het werken binnen vaste opdrachten soms als beperkend ervoer, heb ik daar veel geleerd. Mijn gevoel voor typografie, compositie en het ontwikkelen van een precieze hand vormt nog altijd een belangrijke basis voor mijn tekenwerk. Destijds werd bovendien nog veel met de hand uitgewerkt, iets wat mijn ambachtelijke manier van werken sterk heeft beïnvloed.

Na mijn opleiding ging ik op zoek naar een kunstacademie die bij mij paste. De Academie in Den Bosch sprak mij het meest aan vanwege de vrije richting, waarin verschillende disciplines gecombineerd konden worden. Tijdens mijn propedeuse experimenteerde ik met uiteenlopende technieken. Daarna specialiseerde ik mij in fotografie, video, geluid en tekenen. Zelfs theater maakte deel uit van mijn afstudeertraject, iets wat destijds niet vanzelfsprekend was. Juist de combinatie van verschillende media gaf mij de vrijheid om mijn ideeën vorm te geven.

Na mijn afstuderen nam ik bewust de tijd om op adem te komen. De academie was intensief; je werd voortdurend uitgedaagd om jezelf bloot te geven. Kunst krijgt pas betekenis wanneer je je kwetsbaarheid durft te tonen. Dat vond ik destijds lastig, omdat ik nog erg onzeker was.

De jaren daarna exposeerde ik af en toe en werkte ik aan kleinere opdrachten. Ongeveer zes jaar later volgde ik de opleiding Beroepskunstenaars in de Klas (BIK). Ik ontdekte hoe graag ik mijn kennis wilde overdragen. Tijdens deze opleiding leerde ik de rode draad in mijn eigen werk beter herkennen en ontdekte ik hoe ik mijn artistieke visie kon vertalen naar educatieve workshops.

Als zelfstandig kunstenaar gaf ik vervolgens workshops aan zowel kinderen als volwassenen. Daarnaast werkte ik als fotograaf en voerde ik uiteenlopende creatieve opdrachten uit. Om financieel rond te komen combineerde ik dit met verschillende bijbanen. Zo kon ik mijn liefde voor kunst en educatie blijven volgen.

Door de onzekerheid van het zelfstandig ondernemerschap besloot ik mij, op aanraden van een vriendin, te verdiepen in de zorg. Ik volgde de opleiding Verzorgende en aansluitend de opleiding Medewerker Maatschappelijke Zorg (MMZ). Jarenlang werkte ik binnen zorginstellingen en in de thuiszorg. Uiteindelijk voelde ik mij het meest thuis als individueel begeleider. Ook daar bleek creativiteit een waardevol hulpmiddel. Ik ben dankbaar dat ik deze weg heb bewandeld; het heeft mij veel mensenkennis, levenservaring en verdieping gebracht.

Mijn werk als kunstenaar liep al die jaren als een rode draad door mijn leven. Soms intensief, soms meer op de achtergrond. Ik heb altijd geprobeerd mijn gevoel te volgen en ruimte te geven aan wat op dat moment belangrijk was.

Daarnaast heb ik verschillende cursussen gevolgd op het gebied van welzijn en persoonlijke ontwikkeling, waaronder stoelmassage en reiki. De spirituele kant van het leven heeft mij altijd aangetrokken. Het universum, de sterrenhemel, de oneindigheid en de rust die daarvan uitgaat vormen al jarenlang een belangrijke inspiratiebron, zowel in mijn leven als in mijn kunst.

Ik ben altijd gefascineerd geweest door het onderbewuste van de mens. Door alles wat niet direct zichtbaar is, maar wel voelbaar. Al van jongs af aan had ik het gevoel dat er meer bestaat tussen hemel en aarde en dat ieder mens een eigen levenspad of opdracht heeft. Vroeger maakte dat mij soms onzeker; ik had het idee dat anderen mijn manier van kijken niet altijd begrepen. Tegelijkertijd voelde ik mij sterk verbonden met mensen. Ik ben van nature een verbinder en juist daarom voelde maatschappelijk werk zo betekenisvol. Die humanistische visie loopt als een rode draad door al mijn werk.

Er waren momenten waarop ik het moeilijk vond dat ik als kunstenaar niet meer bekendheid had opgebouwd. Tegenwoordig kijk ik daar heel anders naar. Voor mij draait kunst niet langer om erkenning, maar om het proces: steeds dichter bij mezelf komen. De levenslessen die ik heb meegemaakt hebben mij gevormd. Ze hebben mij geleerd om kracht te vinden in kwetsbaarheid en vrijheid in het creëren.

Sinds 1 april 2024 woon ik weer in Maastricht, dicht bij mijn geboorteplaats. Na ongeveer dertig jaar in onder andere Den Haag en verschillende plaatsen in Brabant voelt het als thuiskomen. Hier ervaar ik rust: de natuur, de omgeving, mijn familie en de Limburgse sfeer geven mij het gevoel dat ik weer op mijn plek ben.

Daarnaast ben ik begonnen als activiteitenbegeleider in een bijzonder woonzorgcentrum, gevestigd in een voormalig klooster. Het is een inspirerende omgeving waar creativiteit, aandacht en menselijkheid samenkomen. Het werken met mensen met beginnende dementie geeft mij veel voldoening en iedere dag brengt nieuwe ervaringen.

Als ik terugkijk op mijn levenspad zie ik geen rechte lijn, maar een verzameling ervaringen die elkaar hebben versterkt. Kunst, zorg, onderwijs, spiritualiteit en persoonlijke ontwikkeling zijn voor mij geen losse werelden, maar vormen samen wie ik ben.

Ik hoop dat mijn verhaal je inspireert en je een inkijkje geeft in de persoon achter mijn werk.

Veel plezier met het ontdekken van de rest van mijn website.

Liefs,

Iris